Ik ben al een tijdje alleen en heb daar helemaal geen probleem mee. Alleen die passie mis ik wel en hier denk ik wel een man te kunnen ontmoeten die daar ook voor in is.
Al over de veertig, maar nog een lekker ding hoor. Het huwelijk heeft me geen gelukkig mens gemaakt, dus dat doe ik maar niet meer. Neemt niet weg dat ijk nog wel kan genieten van een lekkere vrijpartij met een mooie man. Zullen we?
Mijn dromen heb ik laten varen, nu wil ik alleen nog maar leven in de realiteit en dan het liefste met een man die mij kan waarderen voor diegene die ik ben.
Door mijn drukke baan heb ik de tijd niet om veel mensen te leren kennen. Misschien dat ik hier wat meer succes heb, ben van nature een natuurmens en geniet van de kleine dingen in het leven.