Eindelijk is het zover dat ik er klaar voor ben om met een man een relatie aan te gaan. Het heeft even geduurd voor het zover was, mijn ex heeft me een minderwaardigheidscomplex bezorgt en daar ben ik nu overheen gestapt.
Getekend door het leven, gegaan door een hel wil ik verder in de toekomst met iemand die dat ook wil. Ik wil niet blijven hangen in het verleden, blijven hangen in verdriet. Ik wil vooruit, verder naar het licht. Het liefste met een leuke vent aan mijn zijde die er voor mij wil zijn.
De tijd die ik nu in mijn werk stop omdat ik me zo alleen en eenzaam voel geeft me geen voldoening. Ik wil uit die vlucht ontsnappen door een leuke man te vinden die bij me past.
Mijn ex wil me niet meer, die ging er vandoor met een jonger exemplaar. Maar hier zal ik toch wel een man kunnen vinden die mij wel wil? Zo lelijk ben ik toch niet?
Niets moet en alles mag is mijn motto. Ik ben geen Pietje precies en leef mijn leven al een tijdje als single. De periode tijdens de scheiding was geen pretje en ik was het vertrouwen in mannen grotendeels kwijt. Nu ben ik weer zover om een relatie aan te gaan met de man die me lief heeft.
Ik ben geen 18 meer maar vind het nog steeds heel leuk om een avondje uit te gaan en met name in het weekend. Helaas heb ik niet iemand die met me mee wil gaan en als jij een keer de bloemetjes buiten wil zetten met een superleuke vrouw als ik dan zie ik je reactie graag tegemoet.