Moeder Nihalda zoekt contact

Nadat ik mijn man betrapt heb in ons bed met mijn beste vriendin heb ik hem de deur uit gezet, de sloten vervangen en hem uit mijn leven verbannen, net als die vriendin natuurlijk. Die twee zijn nu heel gelukkig met zijn twee en ik hou me groot voor alles en iedereen en als ik ze tegenkom dan doe ik of het niet beter kan met mij. Maar ik mis natuurlijk wel het een en ander waarin gewoon de genegenheid nog het meest.

Dilemma: Stel je hebt een leuk huisje, een baan, een leuk tuintje, veel vriendinnen, hobby's. je zit goed in je vel. Je vind het heerlijk om thuis te zijn, uitgaan met vrienden, in je tuin wroeten/zitten. Kortom je hebt alles goed voor elkaar. Dan bedenk je dat je toch iets mist. Je mist geknuffel, genot, gezelligheid, passie, sex eigenlijk alles...Ok dan ga je toch op zoek naar een man? Zou je denken he? Dan komen die gedachtes in je hoofd. Ja maar wil ik dat wel? Ik wil namelijk helemaal niet meer vast zitten aan een man, wil gewoon me gang kunnen gaan..

Ik hou er wel van, kom je bij me langs?

Als je de middelbare leeftijd bereikt ga je toch eens nadenken. De liefde, de eerste keer mislukte het en daarna heb ik het geen kans meer gegeven. Wil ik alleen oud worden? Nee, niet echt. Ik heb juist nog zoveel te geven. Dankzij een vriendin hier terecht gekomen en het is net een snoepwinkel, maar welke man zou mij als lekkerste snoepje uitkiezen?

Ik heb iets met haarbanden, ik vind het gewoon heerlijk fijn om er een in te hebben. Ik hou ook van schilderen en dan is het weer fijn dat het haar niet in de weg zit.