Moeder Nihalda zoekt contact

Nadat ik mijn man betrapt heb in ons bed met mijn beste vriendin heb ik hem de deur uit gezet, de sloten vervangen en hem uit mijn leven verbannen, net als die vriendin natuurlijk. Die twee zijn nu heel gelukkig met zijn twee en ik hou me groot voor alles en iedereen en als ik ze tegenkom dan doe ik of het niet beter kan met mij. Maar ik mis natuurlijk wel het een en ander waarin gewoon de genegenheid nog het meest.

Mag ik je heel diep kussen en kijken of ik je je adem kan ontnemen? Ik ben in het bezit van een reanimatie diploma en kan je wel weer helpen als het fout dreigt te gaan. Of mag ik verdrinken in jouw ogen?

Getrouwd geweest, huisje, tuintje, boompje,.... Ik heb het allemaal gehad en eerlijk? Op een bepaald moment had ik er genoeg van om vast te zitten in dat saaie leventje. Ik heb het heft in eigen handen genomen en kan mezelf nu een gelukkige zelfstandige vrouw noemen. Het enige wat ontbreekt is iemand waarbij ik toch af en toe eens terecht kan voor de nodige affectie. Want ook al is mijn leven nu bijna perfect, een vrouw heeft toch ook nog steeds haar behoeftes.

Na een aantal rotjaren tijdens mijn huwelijk en een al even vervelende scheiding kan ik eindelijk aan mezelf gaan denken! Mijn nieuwe motto is, eerst genieten, daarna de rest, alleen lukt me dat niet in mijn eentje! Wie o wie?

Als je de middelbare leeftijd bereikt ga je toch eens nadenken. De liefde, de eerste keer mislukte het en daarna heb ik het geen kans meer gegeven. Wil ik alleen oud worden? Nee, niet echt. Ik heb juist nog zoveel te geven. Dankzij een vriendin hier terecht gekomen en het is net een snoepwinkel, maar welke man zou mij als lekkerste snoepje uitkiezen?