De scheiding heeft me goed gedaan, na een jarenlang huwelijk is de kabel toch gebroken en ben daar achteraf heel blij mee. Ik kan me weer helemaal concerteren op de man die denkt dat hij de liefde van mijn leven is.
Ik hou van het leven al heeft het even geduurd om op dit punt te komen. Maar ik merk wel dat ik alleen van het leven hou. Ik zou het ook erg leuk vinden om het weer samen te doen.
Sinds ik geen man meer heb is de intimiteit helemaal uit mijn leven verbannen. Als ik er aan terug denk hoe dat met mijn ex was dan huiver ik. Echter verlang ik daar onbewust toch wel naar maar dan met een man die me teder behandeld en heel erg lief voor me is.