Vind het een rare gedachte maar binnen niet al te lange tijd wordt ik al oma. Ik vind het geweldig mooi maar ik ben nog zo jong, en mijn dochter eigenlijk ook nog.
Zo af en toe lekker gek doen is wat ik graag doe, mijn ex had daar een bloedhekel aan maar verwacht van jou dat je me accepteert zoals ik ben en jij ook wel eens in mijn gezelschap uit je dak wil gaan.
Mensenkennis heb ik genoeg op gedaan in mijn leven maar desondanks kan je je altijd nog vergissen in het leven. En dat kan soms erg pijnlijk en kwetsend zijn.
Rust is waar ik echt van hou in mijn leven, doe ook yoga dus op zich is dat wel iets wat ik heb. Genieten hoort er ook bij ik red het voor een groot gedeelte in mijn eentje maar soms mis je ook wel een arm om je heen.
De diepe put heb ik achter me gelaten na een lange tijd. Het was heel moeilijk, want ik voelde me behoorlijk afgedankt hoor. Ik stond altijd voor hem klaar en zo opeens word je dan ingeruild voor een jonger exemplaar. Maar ik weet nu dat ik er weer toe doe en dat ik nog niet afgeserveerd ben. Er zijn heus wel lieve mannen te vinden die wel trouw kunnen blijven en me op waarde schatten. Ja toch?
Ik sta er helemaal alleen voor met mijn zoontje. Mijn ex is na de scheiding met de Noorderzon vertrokken en laat ons achter. Geen alimentatie, helemaal niets. Gelukkig heb ik een goede baan en kan me financieel goed bedruipen. Blijft over dat er van liefde tussen man en vrouw geen sprake meer is.