Ik ben sinds lange tijd weer single en best een verlegen type. Ik zal niet zo snel op iemand stappen want dan sla ik compleet dicht. Dan waag ik mijn kans hier.
Na een roerig huwelijk ben ik nu op zoek naar een rustige man. Iemand die zijn wilde haren verloren heeft en nu gewoon rust zoekt. Zo ben ik namelijk ook. Ik was altijd een wilde, maar mijn huwelijk is wild genoeg geweest, daar ben ik echt helemaal klaar mee. Nu wil ik echt alleen maar huisje, boompje, beestje.
Als eigen ondernemer sta ik wel stevig in mijn schoenen, maar dat moet ook wel het is soms een harde wereld. Daarom vind ik het op zijn tijd ook erg fijn als ik die kant eens kan laten vallen.
Je ziet het al voor een spannend pakje draai ik mij niet om, en ik hoop dat jij dat ook niet doet. Ik heb liever dat dat je dan op je knietjes gaat en mij gaat aanbidden van beneden naar boven.
Nog niet zo heel lang geleden zijn we gescheiden en ik ben degene geweest die het heeft aangevraagd. Het vertrouwen was helemaal weg en met iemand die ik niet kan vertrouwen wil ik geen relatie hebben!
Zijn die jongens er überhaupt nog die eerst willen kennismaken? Ik heb een man gehad en kreeg genoeg kansen om vreemd te gaan. Ik werk als als kassière en zie de stoute blikken van mannen als ik een kort rokje aan heb.
Gescheiden en dus al een tijdje geen plezier meer gehad. Met plezier bedoel ik dan intimiteit, lekkere lange nachten. Zou je zoiets ook kunnen verleren?