Moeder Bartenderrr zoekt contact

Wie had ooit gedacht dat ik hier ooit zou staan. Nadat mijn man me bedroog en verliet voor zijn jongere secretaresse en ik nu al 2 jaar alleen ben. Tijd voor wat nieuws dus.

In het dagelijks leven werkzaam als fysiotherapeut. Ben erg goed met me handen en weet veel over het menselijk lichaam, denk dat dat altijd wel goed van pas kan komen:)

Dilemma: Stel je hebt een leuk huisje, een baan, een leuk tuintje, veel vriendinnen, hobby's. je zit goed in je vel. Je vind het heerlijk om thuis te zijn, uitgaan met vrienden, in je tuin wroeten/zitten. Kortom je hebt alles goed voor elkaar. Dan bedenk je dat je toch iets mist. Je mist geknuffel, genot, gezelligheid, passie, sex eigenlijk alles...Ok dan ga je toch op zoek naar een man? Zou je denken he? Dan komen die gedachtes in je hoofd. Ja maar wil ik dat wel? Ik wil namelijk helemaal niet meer vast zitten aan een man, wil gewoon me gang kunnen gaan..

Ik ben al een tijdje gescheiden maar kan het alleen zijn niet gewoon worden. Die leegte vind ik verschrikkelijk en zou best iemand om mij heen willen. Een gezellig glaasje drinken en eens een goed gesprek.

Nadat ik mijn man betrapt heb in ons bed met mijn beste vriendin heb ik hem de deur uit gezet, de sloten vervangen en hem uit mijn leven verbannen, net als die vriendin natuurlijk. Die twee zijn nu heel gelukkig met zijn twee en ik hou me groot voor alles en iedereen en als ik ze tegenkom dan doe ik of het niet beter kan met mij. Maar ik mis natuurlijk wel het een en ander waarin gewoon de genegenheid nog het meest.