Momenteel zit ik in een open relatie wat me heel goed bevalt. Nu kan ik zonder stiekem gedoe eens daten met een lekkere man en me niet schuldig te voelen.
Als je de middelbare leeftijd bereikt ga je toch eens nadenken. De liefde, de eerste keer mislukte het en daarna heb ik het geen kans meer gegeven. Wil ik alleen oud worden? Nee, niet echt. Ik heb juist nog zoveel te geven. Dankzij een vriendin hier terecht gekomen en het is net een snoepwinkel, maar welke man zou mij als lekkerste snoepje uitkiezen?
Ik zat even te denken hoe ik een leuke man kan vinden, dit leek mij de perfecte oplossing. Want ik ben al een tijdje alleen en het word hoognodig tijd om de draad weer op te pakken. Na mijn mislukte huwelijk wou ik eerst even wat rust hebben, maar nu ben ik er wel weer aan toe. Want wat is er nu leuker dan twee mensen die elkaar lief kunnen hebben en misschien wat moois op gaan bouwen?
Iedereen herkent het gevoel van alleen zijn wel eens, samen uit eten of eens naar de film kan zo leuk zijn. Nu kan ik dat uiteraard ook wel een keer doen, maar in je eentje is niks aan, dat geldt voor de meesten denk ik.
Sinds mijn scheiding voel ik mij als herboren, eindelijk kan ik weer doen en laten wat ik zelf wil. Wat ik wil is leuke avonturen beleven, niet in mijn eentje, ik hoop daarvoor iemand te vinden. Zal wel eerlijk zijn, ik ben ook een huismus, van gezellige avonden thuis kan ik ook blij worden.