Mama Brianak zoekt jongen

ben al een behoorlijke tijd alleen nu, de kinderen zijn uit huis en heb al jaren geen passie en liefde meer gekend. Heb erg veel ellende meegemaakt waardoor ik niet in liefde meer geloof of er in ieder geval op dit moment niet aan toe ben.

ik ben een gewone vrouw zonder kapsones. kan soms wat verlegen zijn ( moet de kat ff uit de boom kijken).soms wat onzeker. ben een rustig persoon maar kan ook echt wel uit de band springen. en volgens anderen ben ik een lief en aardig mens .

Getrouwd geweest, huisje, tuintje, boompje,.... Ik heb het allemaal gehad en eerlijk? Op een bepaald moment had ik er genoeg van om vast te zitten in dat saaie leventje. Ik heb het heft in eigen handen genomen en kan mezelf nu een gelukkige zelfstandige vrouw noemen. Het enige wat ontbreekt is iemand waarbij ik toch af en toe eens terecht kan voor de nodige affectie. Want ook al is mijn leven nu bijna perfect, een vrouw heeft toch ook nog steeds haar behoeftes.

Ik ben al meer dan een jaar alleen inmiddels, na een zware scheiding had ik even helemaal nergens meer zin in. Maar ik voel me weer op en top en ook zin om een nieuwe man te ontmoeten! Eerst eens een gezellig etentje en dan zien wat ervan komt.

Dilemma: Stel je hebt een leuk huisje, een baan, een leuk tuintje, veel vriendinnen, hobby's. je zit goed in je vel. Je vind het heerlijk om thuis te zijn, uitgaan met vrienden, in je tuin wroeten/zitten. Kortom je hebt alles goed voor elkaar. Dan bedenk je dat je toch iets mist. Je mist geknuffel, genot, gezelligheid, passie, sex eigenlijk alles...Ok dan ga je toch op zoek naar een man? Zou je denken he? Dan komen die gedachtes in je hoofd. Ja maar wil ik dat wel? Ik wil namelijk helemaal niet meer vast zitten aan een man, wil gewoon me gang kunnen gaan..