Sinds ik single ben moet ik toegeven dat ik wel heel veel op stap ben. Samen met mijn vriendinnen maken wij er soms zelfs een sport van om de mannen te keuren. Ik wil je niet alleen keuren maar ook echt beter leren kennen.
Sinds mijn scheiding moet ik zeggen dat ik toch wel heel goed mijn plan trek ook al is het alleen. Vooral gezelschap mis ik wat ik ben dan zelf iemand die graag praat en ergens toch ook wel een knuffelaar.
Mensenkennis heb ik genoeg op gedaan in mijn leven maar desondanks kan je je altijd nog vergissen in het leven. En dat kan soms erg pijnlijk en kwetsend zijn.
Alleen is maar alleen, tenminste ik vind het prima om single te zijn, maar voor bepaalde hete dingen moet je toch echt met twee zijn. Wie zit in hetzelfde schuitje als mij?