Wie had ooit gedacht dat ik hier ooit zou staan. Nadat mijn man me bedroog en verliet voor zijn jongere secretaresse en ik nu al 2 jaar alleen ben. Tijd voor wat nieuws dus.
Nadat ik mijn man betrapt heb in ons bed met mijn beste vriendin heb ik hem de deur uit gezet, de sloten vervangen en hem uit mijn leven verbannen, net als die vriendin natuurlijk. Die twee zijn nu heel gelukkig met zijn twee en ik hou me groot voor alles en iedereen en als ik ze tegenkom dan doe ik of het niet beter kan met mij. Maar ik mis natuurlijk wel het een en ander waarin gewoon de genegenheid nog het meest.
Doordat ik niet al teveel tijd heb om op zoek te gaan naar een man, probeer ik het toch eens via deze weg. Ik ben spontaan, lief, betrouwbaar, heb een goede vaste baan, eigen woning, geen kids. Toe aan een man in mijn leven.
Mijn stoute schoenen hebben al veel te lang in de kast gestaan dus tijd om er eens werk van te maken. Sinds ik gescheiden ben ga ik niet meer op stap en heb ik niet echt meer genoten van de dingen die ik graag doe. Toch ben ik zeker dat die ene lieve man dit nu aan het lezen is en al zin heeft mij beter te leren kennen.