Wie had ooit gedacht dat ik hier ooit zou staan. Nadat mijn man me bedroog en verliet voor zijn jongere secretaresse en ik nu al 2 jaar alleen ben. Tijd voor wat nieuws dus.
Ook ik heb mijn mindere kanten maar ik denk dat jij daar geen probleem van maakt. Niemand is perfect en jij waarschijnlijk ook niet. De man die ik wil leren kennen is lief, heeft geen al te groot rugzakje wat hij meedraagt en is ook zoekende naar de ware liefde.
Mijn dochter heeft het ouderlijk nest verlaten, ik zit weer moederziel alleen in mijn huisje. In mijn huisje is plaats voor een man, ik ben er weer aan toe om mijn huis en hart open te stellen voor een man.
Mag ik je heel diep kussen en kijken of ik je je adem kan ontnemen? Ik ben in het bezit van een reanimatie diploma en kan je wel weer helpen als het fout dreigt te gaan. Of mag ik verdrinken in jouw ogen?