Zo tijd voor mij denk ik, ook al je kinderen hebt heb je soms me time nodig en ik denk dat ik er hard aan toe ben. Lekker weer in iemand zijn armen te kunnen kruipen na een lange dag.
Ik hoop echt dat de man van mijn dromen in de buurt woont, ik heb een relatie afstand gehad maar dat beviel me totaal niet. Ik wil je naast me hebben en het liefst elke dag van je kunnen genieten.
Ik ben nu twee jaar single en heb de scheiding destijds aangevraagd. Vreemdgaan is niet mijn ding en al helemaal niet als je partner dat doet. Wik nu een man leren kennen die alleen voor mij wil gaan.
Wat meer glans mag mijn leven wel weer krijgen, sinds ik weer alleenstaand ben sluit ik me een beetje op en ben veel op mezelf. Hoog tijd om dat te doorbreken, me mooi te maken en opzoek te gaan naar een lieve man.
Gewoon een beetje scharrelen, dat ben ik aan het doen. Geen vastigheid, dat heb ik de afgelopen vijftien jaar mee mogen maken, daar zeg ik nu even nee tegen. Maar gewoon beetje elkaar aftasten, een spannende vrijpartij, misschien daarna nog eens. Gewoon lekker scharrelen dus, wat ik al zei. Scharrel je met me mee?
Omdat ik moeder ben mag ik niet meer genieten van mijn leven? Ik vind dat zo makkelijk gezegd, zijn er ook nog mannen die het niet erg vinden dat ik een moeder ben?