Ik ben nu twee jaar single en heb de scheiding destijds aangevraagd. Vreemdgaan is niet mijn ding en al helemaal niet als je partner dat doet. Wik nu een man leren kennen die alleen voor mij wil gaan.
Na mijn scheiding echt de tijd aan mijzelf gegund om het leven weer op de rit te krijgen. En ik had dat ook wel echt nodig om samen met de kinderen een plekje te vinden. Maar nu is het weer tijd voor een maatje want dat heb ik echt wel gemist.
Ik wil weer plezier maken, samen met de man die ik lief heb en waarbij ik een goed gevoel heb. Heb die man helaas nog niet kunnen vinden en hoop dan maar dat ik hier meer kans maak die te leren kennen.
Ik hoop hier mijn toekomstige man of partner te vinden, ik dacht de ware gevonden te hebben maar dat bleek niet zo te zijn. Lange tijd hebben we als broer en zus geleefd maar dat is niet wat ik van ene relatie verwacht.
Een zware tijd heb ik gehad, door de scheiding woon ik niet in een huis, maar woon ik in een caravan. Wat ik merk is dat velen gelijk hun oordeel daarover klaar hebben, dat doet mij pijn. Soms zijn er factoren die tegen je werken en kun je in een situatie terecht komen die je niet voorzien had. Maargoed, daarom zit ik niet hier, ik zit hier om leuke vrienden te maken, daar heb ik echt behoefte aan.