Ik ben nu ruim 3 jaar samen met mijn vriend. Maar als ik er alleen al aan denk ruw genomen te worden door een ander, krijg ik behoorlijk last van kriebels. Dat wil ik dus werkelijkheid laten worden.
Jong en toch al gescheiden, mijn wereld klapte in een keer in elkaar. Maar goed ik ben er bovenop gekomen en bewandel nu mijn weg alleen. Maar dat wordt best wel saai.
Een gefrustreerde man die alleen de nacht met me wil doorbrengen hoeft niet te reageren, waar ik voor ga is een langdurige relatie et een man die karakter heeft en die me aanspreekt.
De man die ik wil vinden is de man waar ik elke minuut van de dag aan denk. Waar ik stapelverliefd op ben en die mijn hartje sneller doet kloppen. Hoop dat jij de vlinders in mijn buik wil wakker schudden.