Mijn eerste liefdes ervaring was met een oude man. Wat me bezielde, weet ik niet. Maar ik weet wel dat ik dat niet meer wil. Iets ouder mag wel, maar tot een jaar of dertig dan. Ik ga voor een relatie trouwens.
Ik ben al een tijdje gescheiden maar kan het alleen zijn niet gewoon worden. Die leegte vind ik verschrikkelijk en zou best iemand om mij heen willen. Een gezellig glaasje drinken en eens een goed gesprek.
Mijn stoute schoenen hebben al veel te lang in de kast gestaan dus tijd om er eens werk van te maken. Sinds ik gescheiden ben ga ik niet meer op stap en heb ik niet echt meer genoten van de dingen die ik graag doe. Toch ben ik zeker dat die ene lieve man dit nu aan het lezen is en al zin heeft mij beter te leren kennen.
Als je mij toch aan de rand van het zwembad ziet hangen wil je er toch naast komen? Gezellig wat kletsen, wat klieren in het water dus wat houdt je tegen?
In ware liefde geloof ik echt niet meer of misschien dat jij me overtuigt met iets heel bijzonders dan kan ik mijn mening bijstellen. Maar voor nu houd ik het op een leuke tijd samen en daar mag uiteindelijk iets meer uit voort komen!
Iemand die wel van aanpakken weet, heb het niet zo op softies maar val op stoere dominante mannen, iemand die me de baas kan en waar ik niet overheen loop