Mijn eerste liefdes ervaring was met een oude man. Wat me bezielde, weet ik niet. Maar ik weet wel dat ik dat niet meer wil. Iets ouder mag wel, maar tot een jaar of dertig dan. Ik ga voor een relatie trouwens.
Trouw niet voor je veertig bent. Ik kan je één ding zeggen, dat advies klopt. Ik heb dat wel gedaan en zie hier, ik ben gescheiden. Of ik ooit nog ga trouwen, weet ik niet. Laten we elkaar eerst rustig leren kennen, dan zien we wel waar het schip strandt.
Net als ieder ander ben ik hier niet voor niet. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan immers. Heb een leuk huisje, kinderen worden ouder en ik ben toe aan een leuke man. Wie weet wil ik mij er zelfs wel aan binden.
Al jaren loop ik met een wens rond en dat is om eindelijk weer eens lief te hebben. Ik heb zoveel te geven, maar iedere keer stoot ik weer mijn neus. Is er dan werkelijk geen man te vinden die vol voor de liefde wil gaan?
Als je de middelbare leeftijd bereikt ga je toch eens nadenken. De liefde, de eerste keer mislukte het en daarna heb ik het geen kans meer gegeven. Wil ik alleen oud worden? Nee, niet echt. Ik heb juist nog zoveel te geven. Dankzij een vriendin hier terecht gekomen en het is net een snoepwinkel, maar welke man zou mij als lekkerste snoepje uitkiezen?
Iedereen herkent het gevoel van alleen zijn wel eens, samen uit eten of eens naar de film kan zo leuk zijn. Nu kan ik dat uiteraard ook wel een keer doen, maar in je eentje is niks aan, dat geldt voor de meesten denk ik.