Ik wil het gewoon op mij af laten komen en wat er dan gebeurt merk ik vanzelf wel, wie weet een relatie zo niet dan eens af en toe afspreken om misschien wel spannende tijden te beleven.
Nadat mijn man mij heeft laten zitten en ik alleen achterbleef met zoon, heb ik intimiteit op een laag pitje gezet. Omdat ik de zorg voor mijn zoon alleen had heb ik niet gedate, sla nu dus weer een hele nieuwe weg in en heb er weer zin in.
Sinds mijn scheiding voel ik mij als herboren, eindelijk kan ik weer doen en laten wat ik zelf wil. Wat ik wil is leuke avonturen beleven, niet in mijn eentje, ik hoop daarvoor iemand te vinden. Zal wel eerlijk zijn, ik ben ook een huismus, van gezellige avonden thuis kan ik ook blij worden.
Nadat ik mijn man betrapt heb in ons bed met mijn beste vriendin heb ik hem de deur uit gezet, de sloten vervangen en hem uit mijn leven verbannen, net als die vriendin natuurlijk. Die twee zijn nu heel gelukkig met zijn twee en ik hou me groot voor alles en iedereen en als ik ze tegenkom dan doe ik of het niet beter kan met mij. Maar ik mis natuurlijk wel het een en ander waarin gewoon de genegenheid nog het meest.