Mama Domania zoekt neuk date

ben al een behoorlijke tijd alleen nu, de kinderen zijn uit huis en heb al jaren geen passie en liefde meer gekend. Heb erg veel ellende meegemaakt waardoor ik niet in liefde meer geloof of er in ieder geval op dit moment niet aan toe ben.

Wie wil graag een keertje mee gaan met mij? Samen een wandeling maken, genieten van een drankje of iets eten en gewoon zien wat er volgt?

Mag ik je heel diep kussen en kijken of ik je je adem kan ontnemen? Ik ben in het bezit van een reanimatie diploma en kan je wel weer helpen als het fout dreigt te gaan. Of mag ik verdrinken in jouw ogen?

Dilemma: Stel je hebt een leuk huisje, een baan, een leuk tuintje, veel vriendinnen, hobby's. je zit goed in je vel. Je vind het heerlijk om thuis te zijn, uitgaan met vrienden, in je tuin wroeten/zitten. Kortom je hebt alles goed voor elkaar. Dan bedenk je dat je toch iets mist. Je mist geknuffel, genot, gezelligheid, passie, sex eigenlijk alles...Ok dan ga je toch op zoek naar een man? Zou je denken he? Dan komen die gedachtes in je hoofd. Ja maar wil ik dat wel? Ik wil namelijk helemaal niet meer vast zitten aan een man, wil gewoon me gang kunnen gaan..

een echte levensgenieter zo kan ik mezelf het beste omschrijven. Een lekker etentje, op stap gaan of gewoon genieten van een lekker glaasje. Het liefste zou ik dan ook een man leren kennen die zich een beetje in mij terug vind.